Panie dobry jak chleb
    Bądź uwielbiony od swojego Kościoła,
    Bo Tyś do końca nas umiłował
    Do końca nas umiłował.


Tyś na pustkowiu chleb rozmnożył Panie
Byśmy do nieba w drodze nie ustali.
Tyś stał się manna wędrowców przez ziemię
Dla tych, co dotąd przy Tobie wytrwali.

Ziarna zbierzemy, odrzucimy chwasty
Bo łan dojrzewa pachnie świeżym chlebem
Niech ziemia nasza stanie się ołtarzem
A Chleb Komunią dla spragnionych Ciebie.


Ty nas nazwałeś swymi przyjaciółmi
Jeśli spełnimy, co nam przykazałeś
Cóż my bez Ciebie Panie uczynimy?
Tyś naszym Życiem i Oczekiwaniem.

Tyś za nas życie Swe na Krzyż oddał
A w znaku chleba z nim pozostałeś
I dla nas zawsze masz otwarte serce
Bo Ty do końca nas umiłowałeś

Drukuj