Ulecz świat, ulecz świat
póki masz niewiele lat
ulecz go sercem swym i duszą całą.
Ulecz świat z gorzkich łez
na nim swój odciśnij ślad
chociaż wciąż jeszcze smutków jest nie mało.
 Jest na nim jeszcze
płacz i zgiełki wojenne
serduszkiem swym – uleczysz to.

Dał nam Bóg, świata piękny cud
dla ciebie i dla mnie go stworzyć zechciał tu
zajrzyj w swoje serce, a odnajdziesz w nim takie miejsce,
gdzie Bóg radość śle i tobie, i mnie.

Ulecz świat, ulecz świat,
by nie gnębił brata, brat,
ulecz go siłą swą i swą młodością.
Ulecz świat nie niszcz go
niech przyjaźni złączy znak,
wszystkich nas, którzy zwiemy się ludzkością.
 Choć jest wciąż jeszcze
 ból, nienawiść i troski
 serduszkiem swym – uleczysz to.

Dał nam Bóg...

I stanie się, że pomagać wszystkim ludziom chcesz
dasz im radość swą, miar smutku i goryczy łez
bo jeśli popróbujesz, znajdziesz w sercu miejsce to,
w którym miłość trwa, a które skruszy wnet – dolę złą!

Ulecz świat, ulecz świat,
by nie gnębił brata, brat,
ulecz go siłą swą i swą młodością.
Ulecz świat nie niszcz go
niech przyjaźni złączy znak,
wszystkich nas, którzy zwiemy się ludzkością.
 Spójrz w swoje serce,
 a odnajdziesz w nim takie miejsce,
 gdzie Bóg radość śle
 gdzie nigdy nie jest źle!

Dał nam Bóg...

Zajrzyj w swoje serce, a odnajdziesz w nim takie miejsce,
gdzie Bóg radość śle i tobie, i mnie. 
    i tobie, i mnie...
    i tobie, i mnie...
    i tobie, i mnie...

Drukuj