Morze szumi w muszelkach dłoni twych,
podnieś dłonie do ucha i słuchaj.
Morze snuje opowieść o ludziach złych,
oczy ich są fałszywe, a pięści chciwe.
A przecież dłonie mogą prawdę nieść
i pomóc zawsze, kiedy bywa źle.

Na raz, na dwa świat za uszy dziś złap,
Ty w przód, jak żółw, on rakietą ucieka.
Na raz, na dwa, dość już tego człap, człap,
więc weź się w garść, ramion bramą wybiegnij w świat.

Los nam pisze na dłoniach drogi swe,
otwórz tę mapę życia i czytaj.
Są tam rzeki przyjaźni i mosty serc,
są doliny cierpienia i wzgórza cienia.
Te same dłonie pielęgnują broń,
te same biegną na spotkanie z łzą.

Na raz, na dwa...

Stań z nami, stań z nami
niech wspólny głos chmury rozproszy w krąg.
Stań z nami, stań z nami
niech przejdzie zło przez pięciolinię rąk.
Stań z nami, stań z nami
odmierzaj tak:

Na raz, na dwa...

Drukuj