1.Na świecie jest tyle słów, wciąż szumią tak jak deszcz.
A tysiące mądrych głów, wymyśla nowe też.
A ja choć wiele słów tych znam, piosenkę jedną taką mam,
co nuci sobie coś bez słów, po prostu: sia ba du.

Sia ba du, sia ba du, sia ba du, sia ba da,
Sia ba du, sia ba du, sia ba da.

2.Gdy ktoś mi bliski jak brat, za rękę weźmie mnie.
Dobry jak z baśni skrzat, być ze mną zawsze chce.
To coś się nuci tak jak świerszcz, ten zza komina który wiesz,
Co śpiewa także coś bez słów, jak moje Sia ba du.

3.A smutek też tak jak deszcz, nie umiem mówić nic,
A dobrze o tym wie, ten komu uśmiech znikł.
Więc kiedy smutek nie ma słów, tę melodyjkę cicho znów
Zaśpiewam właśnie wtedy mu: cześć smutku, Sia ba du.

4.Gdy szczęścia kryjówkę znam, bo Bóg je w domu ma,
A więc wędruje tam, czy deszcz, czy śnieg, czy mgła.
Gdy wiem, że Bóg ma dla mnie dom, to choćby trudno mi się szło
To dojdę by zaśpiewać Mu: nieśmiałe Sia ba du.

Drukuj